img_0190

De roep van je hart

De eerste weken in India (na de start van mijn wereldreis op 2 februari, 2016) heb ik me erg onrustig gevoeld, erg overprikkeld en zeer kwetsbaar. Er is zoveel beweging in en rondom mij dat het me wakker hield.

Mijn echte reis begon niet op 2 februari, wanneer wij in het vliegtuig stapte, maar al veel eerder. Toen ik als 16-jarige overvallen werd door depressieve gedachten: het leven was te veel en te zwaar. Verslaafde ouders, geweld in huis en emotionele verwaarlozing zorgde ervoor dat ik het leven niet meer zag zitten.

Je kunt jezelf misschien wel zo’n periode in je eigen leven voorstellen. Dat moment dat het je allemaal te veel wordt, je wordt overweldigd door de omstandigheden in je leven en je identificeert je er helemaal mee.

In dat moment BEN je de omstandigheden. Je ervaart geen afgescheidenheid met wat er gebeurt en tegelijkertijd voel je je eenzamer dan ooit te voren.

In mijn slaapkamer stortte ik letterlijk in elkaar.

Met mijn knieën op de grond, tranen rollend over mijn wangen werd ik overvallen door een golf van onderdrukte pijn en emoties.

Ik herinner me nog dat ik geen geluid probeerde te maken zodat mijn ouders me niet zouden horen. Maar vanuit mijn diepste zijn schreeuwde ik om hulp: ‘is er iets of iemand die mij ziet, die mij hoort, die mij kan helpen van deze immense pijn en verdriet?’.

Terwijl ik snakte naar adem, voelde ik een druk op mijn borst en een steek in mijn hart. Die nacht huilde ik mezelf in slaap.

De volgende ochtend werd ik weer wakker en het leven ging gewoon door.

Jaren later kom ik er achter dat er deze specifieke nacht is heel essentieels is gebeurt. De roep van mijn hart klonk zo luid door heel mijn wezen dat het iets had wakker gemaakt. Vanaf dit moment is er een transformatieproces in gang gezet.

Toen ik mijn levensverhaal begon te delen met anderen, iets wat ik heel lang niet durfde, werd het me nog duidelijker hoe waardevol dit proces ook voor anderen is.

Wat ik nu doe is mensen bewust maken van deze krachtige hartenergie. Ik help ze weer in contact te komen met hun innerlijk weten en dat op een gegronde manier, zodat zij het direct in het dagelijks leven kunnen toepassen. Het pad zelf (wat eigenlijk geen pad is) is een unieke weg die zich aan je gaat openbaren zodra je de moed toont om het pad te volgen.

Ik kan je naar de deur wijzen, maar jij moet er zelf doorheen lopen.

Je hoeft het niet met minder te doen als je durft te gaan vertrouwen op de intelligentie van je hart, veel wijzer en krachtiger dan je brein: dat is een feit!

Ik laat het jezelf onderzoeken, ontdekken en ervaren.  Ik wil wat ik leer(de) over het volgen van je hart en het leven vanuit Innerlijke Vrijheid delen met mensen die ten volle in het leven willen staan.

Want wat als je jezelf wel een leven vanuit je hart zou gunnen? Precies zoals je bent en vanuit het vertrouwen dat het je zo ontzettend veel te geven hebt en dat dit ook ontvangen mag worden.

Welke vrijheid zit daarin? Durf je de verantwoordelijkheid aan te pakken om dat te onderzoeken?

सच्चितानन्द ♡

Namasté,

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *