14183861_10210696197706944_7468953769281303722_n

Onvolmaaktheid in Volmaaktheid

Ik sta op de rand van het ravijn en kijk uit over de majestueuze rotsformaties die zich samen met duizenden andere eilandjes verspreiden over de Zuid-Chinese Zee.

Hoe ben ik op dit Paradijs terecht gekomen?

Deze ware, en confronterende spiegel laat mij zien dat ik niets meer heb om aan vast te grijpen. Alhoewel mijn gedachten de zoveelste poging doen.

Ik wil me eraan over geven, er helemaal zijn. Maar mijn blik vervaagt en mijn denken kickt in.

‘’Het is teveel. Het is teveel om op te nemen. Ik wil in het NU leven, nee, ik leef in het nu. Ik wil HIER zijn, nee, ik ben hier.”

Zucht, daar gaan we weer …

Ik ben op zoek naar mijn Zelf. Maar hoe kan iets wat ik al bezit gevonden worden? En wat is het in mij dat zo de drang voelt naar het vinden van het Zelf. Alsof het verloren zou zijn. Dat wat nooit verloren kan raken.

De verwarring blijft. Althans, dat DENK ik.

Altijd maar dat denken. Onvolmaaktheid in Volmaaktheid.
Concepten uit de wereld van dualiteit.
Alsof er IETS is op dit moment wat NIET zo hoort te zijn?

Een diepere waarheid is dit:
Ik hoef niet ergens te komen om ergens te Zijn. Er is geen heling nodig zodra ik realiseer dat ik al heel ben.

Wie is de denker?

Alle concepten die wij vanuit ons denken creëren: het concept van het zelf, het concept van het ego, het concept van god, het concept van ontwikkeling, het concept van de waarheid, het zijn slechts flikkeringen in een grenzeloos veld van bewustzijn.

Heb je je ooit afgevraagd WIE het nu eigenlijk IS, die deze concepten creëert? Wie is die IK, die denkt in deze gescheidenheid? En wie is het die ziet dat het die IK is? Kan dat wat ziet, gezien worden?

Het ‘denken in gescheidenheid’ als enige realiteit ervaren en het ‘denken dat er nog iets nodig is om heel te zijn’, zijn een van de grootste belemmeringen uit deze tijd om te Zijn wie je BENT.

Want zou je me geloven als ik je vertel dat je allang daar Bent waar jij DENKT te willen zijn?
En dat juist het DENKEN je ervan weerhoudt om dat volledig te ervaren?

Bewustzijn ontvouwt zichzelf op eigen wijze, wij zijn simpelweg onderdeel van haar schouwspel. We kunnen het spel meespelen of we kunnen er tegen strijden. We kunnen met de stroming mee gaan of tegen de stroming in.

Uiteindelijk maakt het niet uit wat we doen of waar we voor kiezen, want we zullen er altijd onderdeel van zijn.
Dat is de rol die wij te vervullen hebben. En ook dat is denken in dualiteit.

Wakker in het NU

Kortom, ik ben vandaag niet wie ik gisteren was.

Durf ik te leven, vanuit dat wat er NU ontstaat, het denken alléén te gebruiken als praktisch hulpmiddel en niet als hoogste raadgever?

Durf ik te leven vanuit spontane onbevangenheid, de levensenergie in het NU, zonder de angst voor morgen en de afkeer van gisteren? In eigenheid – In eigen tijd.

Vanuit deze essentie het leven laten stromen, zorgt ervoor dat ik HIER en NU kan ZIJN wie ik BEN,
gisteren – vandaag – én morgen.

Welk pad je ook denkt op te gaan, wordt wakker in het NU en start vanuit deze realiteit.
Anders zul ik over 40 jaar nog steeds op zoek zijn naar dat wat ik al die tijd al in bezit heb.

Namasté,

सच्चितानन्द ♡

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *