zonsondergang

De Wereld als mijn spiegel

Lieve Wereld,

Ik ben zo dankbaar dat jij mijn spiegel wilt zijn.
Dat jij mij hebt Ontwaakt in wie ik in essentie Ben.

Aardend in jouw aanwezigheid,
Volledig In Het Nu,
Word ik doordrongen van het Wezenlijke,
Keer op Keer laat jij mij dat Zien.

In de momenten dat ik struggle en weer even in gedachten verzink,
breng jij de Tekens op mijn Pad.
Je laat me zien dat wat er zich in ieder moment aandient,
Ontvangen mag worden om het weer Los te Laten.

Doordat jij jouw meest liefdevolle en duistere kanten toont,
stel je mij in staat om dieper te kijken.

Om te herkennen wat ik niet ben,
en te aanvaarden wat ik wel Ben.

Ik wil je daarvoor bedanken,
want in jouw dualiteit en vergankelijkheid ligt de waarheid verborgen.

Ik heb mijn Zelf in jouw ont-moet.
De illusie is doorbroken.

Vandaag sta ik op voor wie ik BEN.

I am THAT, I AM.

Meevarend op de flow van het leven,
breng jij me daar waar ik hoor te Zijn.

Ik noem het De Stilte In Mezelf. 

Die Stilte leeft in ons allemaal.
Onlosmakelijk verbonden.
Geen inspanning is nodig om de Stilte te ervaren.
Ze is altijd bij je, omdat jij het Bent.

De Wereld staat voor je klaar, wanneer jij bereid bent haar te ontvangen.

Blijf dicht bij jezelf,
en vind jezelf daar waar je in gevonden wil worden.

Namasté,

सच्चितानन्द ♡

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *